….วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ผมปฏิบัติหน้าที่ที่ THE STANDARD ครับ
ขอใช้โอกาสนี้แจ้งเพื่อนพ้องน้องพี่ทุกคน

ก่อนอื่น ท้าวความก่อนว่าผมเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่างผมกับ THE STANDARD 
ในช่วงผมเป็นนักศึกษาปี 3 THE STANDARD ก่อกำเนิดขึ้นมา 
และผมก็เริ่มติดตามต่อเนื่องเรื่อยมา
ผมใช้โอกาสช่วงมหาวิทยาลัยทดลองทำสื่อเช่นเดียวกัน
เลยชวนพี่โหน่ง วงศ์ทนง หรือเฮียโหน่งที่ผมเคารพรักมาบรรยายให้ความรู้

พี่โหน่งเป็นศิยย์เก่า ม.อ.ปัตตานี เห็นผมสนใจเรื่องสื่อ
ชักชวนผมมาฝึกงานที่ THE STANDARD 
เมื่อถึงเวลาฝึกงานที่ THE STANDARD มาอยู่ภายใต้การดูแล
ของพี่เอก ธนกร วงษ์ปัญญา ผู้เป็นหัวหน้าผมในปัจจุบัน
เคมีที่ตรงกันทำให้ชีวิพัดพาชีวิตร่วมกันมาหลายต่อหลายปี

จากนักศึกษาฝึกงาน มาถึงพนักงาน
ผ่านช่วงการทำข่าวมาหลากหลายสนาม
การเมือง ม็อบ เลือกตั้งทั้งระดับประเทศและกทม. รวมถึงท้อนถิ่น
เศรษฐกิจ ภัยพิบัติ น้ำท่วม อาชญากรรม โรคระบาด

ผ่านช่วงเวลาวิกฤตมาหลายต่อหลายครั้ง
ผ่านความยากลำบากทั้งการงาน อุปสรรคในการข่าว
จากนั่งแท็กซี่ ขี่มอไซค์ มาถึงวันมีรถออฟฟิศใช้ และมีรถขับ
ผ่านช่วงเวลาการไลฟ์จากมือถือเครื่องก๊อกๆ แก๊กๆ ไมค์ไวเลสถูกๆ
มาถึงวันมีไอโฟน ไมค์ดีๆ 
จนสู่ยุค LIVE U

ผมพูดได้เต็มปากว่าผมคือลูกหม้อของที่นี่
ไม่ว่าชีวิตจะเดินไปทางไหนในอนาคตต่อไป 
แต่ชีวิตผมจะถูกจดจำว่านี่คือผลผลิตของ THE STANDARD
ผมรู้สึกโชคดีที่ครั้งหนึ่งได้ทำงานท่ามกลางผู้คนที่นี่ ที่มีแต่พลัง ทีมสปริต และควาทสร้างสรรค์


ผมขอบคุณทุกโอกาสที่ผู้ใหญ่ หัวหน้าที่นี่ได้มอบให้ผม
ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ได้ลองในสิ่งที่อยากลอง
ผมได้ทำทุกๆอย่างที่อยากทำที่นี่แล้วจริงๆ
อยากเป็นนักข่าว ผู้ดำเนินรายการ ช่างภาพ ตัดต่อ กราฟฟิค สวิชเชอร์ หลังบ้าน โปรดิว คุมรายการ
ได้ทำสวิชเชอร์ POP LIVE กีฬา และอีกหลายๆ โอกาส
ใช้ทุกเวลาเต็มที่ ใส่เต็มกำลัง
นึกย้อนหลังไม่มีช่วงเวลาใดที่รู้สึกเสียใจ เสียดาย

จากนี้ไป ความงดงาม คำชื่นชมในผลงานหรือใดๆที่ผมทำ ขอให้รู้ว่าเขาไม่ได้ชื่นชมผม
แต่กำลังชื่นชม THE STANDARD ชื่นชมพี่เอก ชื่นชมอีกหลายคนที่หล่อหลอมและพาผมเดินมาถึงวันนี้
ส่วนคำติ คำด่าขอให้รู้ว่านั่นมาจากตัวผม ขอรับมันไว้เอง

ผมมักจะพูดอยู่เสมอว่าชีวิตผมกำไรมากมาย
จากเด็กบ้านนอกห่างไกลจากกรุงเทพพันกว่ากิโล
ได้มายืน มารู้จัก มามีโอกาสตรงนี้ มันมาไกลมากแล้วจริงๆ

ผมเริ่มต้นรู้จัก THE STANDARD ในฐานะ ‘ผู้อ่าน’ 
วันหนึงมีโอกาสได้มาเป็น ‘คนทำ’ 
วันนี้ผมแค่กลับไปเป็น ‘ผู้อ่าน’ เหมือนเดิมอีกครั้ง ก็แค่นั้น แค่นั้นจริงๆ
ยังคอยติดตามเป็นกำลังใจต่อไปเหมือนเดิม


จากนี้ถือโอกาสใช้เวลาพักผ่อน
เพราะหลังจากการเป็นเริ่มต้นฝึกงานผมยังไม่เคยได้พักแบบว่างจริงๆ ซักครั้ง

เกือบ 5 ปีที่ THE STANDARD 
ใจหายเหมือนกันอย่างปฏิเสธไม่ได้
แต่ชีวิตก็ยังต้องไปต่อ
จนกว่าจะพบกันใหม่…

ไพศาล ฮาแว
Content Creator THE STANDARD
5 เมษายน 2567